Âfiyet isterken
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ العَفْوَ وَالعافِيَةَفي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ،اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ العَفْوَ وَالعافِيَةَفي ديني وَدُنْيايَ وَأَهْلي وَمالي،اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْراتيوَآمِنْ رَوْعاتي،اللَّهُمَّ احْفَظْني مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَمِنْ خَلْفيوَعَنْ يَميني وَعَنْ شِمالي،وَمِنْ فَوْقي،وَأَعوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتالَ مِنْ تَحْتي
Allâhumme innî es’eluke el-‘afve ve el-‘âfiyete fî ed-dunyâ ve el-âhirati, Allâhumme innî es’eluke el-‘afve ve el-‘âfiyete fî dînî vedunyâye ve ehlî vemâlî, Allâhumme istur ‘avrâtî ve âmin rav‘âtî, Allâhumme iḥfeznî min beyni yedeyye vemin halfî ve‘an yemînî ve‘an şimâlî, vemin fevkî, ve e‘ûzu bi‘azametike en uğtâle min teḥtî
Allah'ım, dünyada ve âhirette af ve âfiyet isterim; dinimde, dünyamda, ailemde ve malımda. Ayıplarımı ört, korkularımı gider. Önümden, arkamdan, sağımdan, solumdan ve üstümden koru; altımdan helâk edilmekten azametine sığınırım.
Kaynak
- İbn Mâce Elbânî, Sahîhu Süneni İbn Mâce 2/332
- Ebû Dâvûd Elbânî, Sahîhu Süneni Ebî Dâvûd 4/324
Elbânî, Sahîhu Süneni İbn Mâce 2/332'de sahih demiştir.