Cenaze namazında
اللَّهُمَّ عَبْدُكَ وَابْنُ أَمَتِكَ،احْتاجَ إِلى رَحْمَتِكَ،وَأَنْتَ غَنِيٌّ عَنْ عَذابِهِ،إِنْ كانَ مُحْسِناً فَزِدْ في حَسَناتِهِ،وَإِنْ كانَ مُسيئاً فَتَجاوَزْ عَنْهُ
Allâhumme ‘abduke ve ibnu emetike, iḥtâce ilâ raḥmetike, ve ente ğaniyyun ‘an ‘azâbihi, in kâne muḥsinen fezid fî ḥasenâtihi, ve in kâne musî’en fetecâvez ‘anhu
Allah'ım, bu kulun ve câriyenin oğlu senin rahmetine muhtaç; sen ona azap etmekten müstağnisin. İyi biriyse iyiliklerini artır, kötüyse onu affet.
Kaynak
- Hâkim, el-Müstedrek 1/359
- Elbânî, Ahkâmü'l-cenâiz s. 125
Hâkim, el-Müstedrek 1/359'de sahih demiştir. Zehebî, et-Telhîs 1/359'de Hâkim'in hükmüne muvâfakat etmiştir.