Uyumadan önce Bakara'nın sonu
آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ،كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ،لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ،وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا،غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ.لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا،لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ،رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا،رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا،رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ،وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا،أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
âmene er-rasûlu bimâ unzile ileyhi min rabbihi ve el-mu’minûne, kullun âmene billâhi vemelâ’iketihi vekutubihi verusulihi, lâ nuferriku beyne eḥadin min rusulihi, vekâlû semi‘nâ ve eta‘nâ, ğufrâneke rabbenâ ve ileyke el-mesîru. lâ yukellifu Allâhu nefsen illâ vus‘ahâ, lehâ mâ kesebet ve‘aleyhâ mâ iktesebet, rabbenâ lâ tu’âhiznâ in nesînâ ev ehta’nâ, rabbenâ velâ teḥmil ‘aleynâ isran kemâ ḥameltehu ‘alâ ellezîne min kablinâ, rabbenâ velâ tuḥammilnâ mâ lâ tâkate lenâ bihi, ve i‘fu ‘annâ ve iğfir lenâ ve irḥamnâ, ente mevlânâ fe insurnâ ‘alâ el-kavmi el-kâfirîne.
Bakara sûresinin son iki âyeti okunur: İman, teslimiyet, bağışlanma ve Allah'ın kimseye gücünü aşan yük yüklememesi hatırlanır.
Kaynak
- Hisnü'l-Müslim
Kahtânî: eserinde nakletmiştir.