Süfyân b. Uyeyne: Îmân Eksilir, Hatta Hiç Kalmayana Dek

Süfyân b. Uyeyne, îmânın söz ve amel olduğunu, arttığını ve eksildiğini söylemiş; kardeşi bu ifadeye itiraz edince, îmânın hiç kalmayacak şekilde eksilebileceğini vurgulamıştır.

الإيمان قول وعمل، يزيد وينقص، فقال له أخوه إبراهيم ابن عيينة يا أبا محمد لا تقولن يزيد وينقص فغضب وقال: اسكت يا صبي بل ينقص حتى لا يبقى منه شيء

TercümeÎmân söz ve ameldir; artar ve eksilir. Kardeşi İbrâhîm b. Uyeyne ona "Ey Ebû Muhammed, artar-eksilir deme!" deyince, öfkelenip şöyle dedi: "Sus be çocuk! Bilakis eksilir, hatta ondan hiçbir şey kalmayana dek."

Kāil: Süfyân b. Uyeyne (Ebû Muhammed) — vefat 198h, etbau-t-tabiin

Masdar: Ziyâdetü'l-Îmân ve Nuksânuhû ve Hükmü'l-İstisnâ fîh — Abdürrezzâk b. Abdilmuhsin el-Bedr
neşir: Mektebetü Dâri'l-Kalem ve'l-Kitâb (Riyad), 1416
cilt/sayfa: —/127, no. 23

tek kaynak — ikinci bir masdar bulunamadı
İsnad hükmü belirtilmemiş.

Kuyûd

Ziyâdetü'l-Îmân'ın dipnotu (no. 3) bu nakli yedi ayrı klasik kaynağa dayandırır: el-Humeydî Usûlü's-Sünne (2/546), el-Adenî el-Îmân (sf. 94), el-Âcurrî eş-Şerîa (sf. 117), İbn Batta el-İbâne (2/855, no. 1155), el-Lâlekâî Şerhu'l-İ'tikâd (5/960, no. 1745), es-Sâbûnî Akîdetü's-Selef (sf. 69), İbn Abdilberr et-Temhîd (9/254) — bu klasik kaynakların hiçbiri bu oturumda ayrıca açılıp doğrudan teyit edilmedi, bu yüzden ikinci_masdar doldurulmadı ve tek_kaynak:true işaretlendi.
Bu madde, îmân-amel ilişkisinin fıkhî sonuçlarını değil, yalnızca selefin naklettiği genel ilkeyi aktarır.