şükretmek — شَكَرَ

«Şükür», «şâkir» (şükreden), «şekûr» (çok şükreden) türevleri. İbrahim 14/7: «Le-in şekertum le-ezîdennekum». Nahl 16/114: «Kulû min tayyibâti mâ razaknakum veşkurû lillâhi». Kur'an'da mecazî veya geniş anlamda kullanım yerleri vardır. Şükür, nimeti dil ile söylemek, kalp ile kabul etmek ve amel ile göstermektir.