güvenmek — أَمَنَ

«Amn» (güvenlik), «emîn» (güvenilir), «mü'min» (güvenen, iman eden) türevleri. Bakara 2/285: «Âmenar-Rasûlü bimâ unzile ileyhi min Rabbihî vel-mu'minûn». Enfâl 8/2: «İnnemâl-mu'minûnellezîne izâ zukirallâhu vejilet kulûbuhum». Kur'an'da mecazî veya geniş anlamda kullanım yerleri vardır. İman, kalp ile tasdik, dil ile ikrar ve organlarla ameldir. «Mü'min» hem güvenen hem iman eden demektir.