XXXIIISelef-i Salihîn Hayatları: Evzâî (ö. 157/774)
Şam bölgesinin büyük fakihi Evzâî, hadis merkezli bağımsız mezhebi, fetvaları ve sınır şehirlerindeki hukuk meselelerine yaklaşımıyla tanındı.
I.Bekaa’dan Beyrut’a İlim Yolu
Abdurrahman b. Amr el-Evzâî küçük yaşta babasını kaybetti ve farklı yerlerde yetişti. Mekhûl’ün talebelerinden, Atâ b. Ebû Rebâh ve İbn Şihâb ez-Zührî gibi âlimlerden rivayet aldı. Sonunda Beyrut’a yerleşerek ders ve fetva halkası kurdu.
II.Şam Fıkhının İmamı
Fetvalarında Kur’an, sünnet ve sahâbe uygulamasını esas aldı. Savaş hukuku, sınır bölgeleri ve farklı din mensuplarıyla ilişkiler gibi Şam çevresinde canlı olan meseleler üzerinde durdu. Görüşleri bir dönem Suriye ve Endülüs’te yaygın bir mezhep oluşturdu.
III.Mezhebinin ve Eserlerinin İzleri
Mâlik, Süfyân es-Sevrî ve İbnü’l-Mübârek onun ilminden faydalandı. Mezhebi zamanla başka ekoller içinde erise de fetvaları ihtilâf kitaplarında korundu. Evzâî 157 (774) yılında Beyrut’ta vefat etti; şehirdeki ders geleneği adıyla anılmayı sürdürdü.