XXXIVSelef-i Salihîn Hayatları: Şu‘be b. Haccâc (ö. 160/776)
Şu‘be b. Haccâc, râvileri yerinde araştırması ve rivayet lafızlarını titizlikle ayırması sebebiyle hadis tenkidinin kurucu isimlerinden sayıldı.
I.Vâsıt’tan Basra’ya
Şu‘be Vâsıt’ta yetişti, ardından Basra’ya yerleşti. Katâde, A‘meş, Ebû İshak es-Sebîî ve Amr b. Mürre gibi çok sayıda hocadan hadis aldı. Bir rivayeti öğrenmek için uzun yolculuklar yapması, doğrulamaya verdiği önemi gösterir.
II.Râviyi ve Lafzı Soruşturmak
Hocalarının bir hadisi gerçekten kimden ve hangi sözlerle işittiğini ayrıntılı biçimde sorardı. Tedlîs yapan râvilerin açık semâ ifadelerini araştırdı; zayıf kabul ettiği kimseleri öğrencilerine bildirdi. Bu çalışma, cerh ve ta‘dîl ilminin yöntem kazanmasına katkı sağladı.
III.Hadis İmamlarının Hocası
Yahyâ b. Saîd el-Kattân, Abdurrahman b. Mehdî ve Vekî‘ b. Cerrâh gibi sonraki neslin büyük muhaddisleri ondan rivayet etti. Şu‘be 160 (776) yılında Basra’da vefat etti. Hakkında kullanılan hadiste müminlerin emîri sözü, alanındaki otoritesini yansıtır.