XVIIISelef-i Salihîn Hayatları: Tâvûs b. Keysân (ö. 106/725)
Yemenli tâbiî Tâvûs b. Keysân, İbn Abbas başta olmak üzere çok sayıda sahâbîden öğrendiği hadis ve fıkhı bağımsız tavrıyla birleştirdi.
I.Yemen’den Hicaz Halkalarına
Yemen’de yetişen Tâvûs, hac ve ilim yolculukları sırasında İbn Abbas, İbn Ömer, Hz. Âişe ve Zeyd b. Sâbit gibi sahâbîlerden rivayet etti. İbn Abbas’la yakınlığı, tefsir ve fıkıh bilgisinin temelini oluşturdu.
II.Fetvada İhtiyat ve Bağımsızlık
Helâl-haram meselelerinde titiz davranıyor, yöneticilerin huzurunda da kanaatini saklamıyordu. Hediye ve ayrıcalıklardan uzak durması, ilmin siyasî nüfuzdan bağımsız kalmasına verdiği önemi gösterir. Fetvaları Yemen ve Mekke çevresinde güçlü karşılık buldu.
III.Yemen İlim Geleneğine Etkisi
Oğlu Abdullah, Mücâhid, Amr b. Dînâr ve Zührî ondan rivayette bulundu. Hadisleri temel kaynaklarda yer aldı; fıkhî görüşleri özellikle ibadetler ve aile hukuku bahislerinde aktarıldı. 106 (725) yılında hac yolculuğu sırasında vefat etti.