anmak — ذَكَرَ

«Zikr» (anı, zikir), «zâkir» (anıcı), «mezkûr» (anılan) türevleri. Ra'd 13/28: «E lâ bi-zikrillâhi tatma'innul-qulûb». Ahzab 33/41: «Yâ eyyuhâllezîne âmenûzkurûllâhe zikran kesîrâ». Bu kökten isim türevleri: «Zikr» (anı, zikir), «zâkir» (anıcı), «mezkûr» (anılan) türevleri.. Zikir, dille söylemek ve kalple hazır bulunmaktır. Kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur.