övmek — حَمِدَ

«Hamd» (övgü), «mahmûd» (övülen), «Hamîd» (övgüye layık) türevleri. Fatiha 1/2: «Elhamdu lillâhi Rabbil-âlemîn». Kehf 18/7: «İnna cealnâ mâ alal-ardi zîneten lehum li nebluwehüm eyyuhum ahsenu amelâ». Bu kökten isim türevleri: «Hamd» (övgü), «mahmûd» (övülen), «Hamîd» (övgüye layık) türevleri.. Hamd, şükürden farklıdır: hamd iyilik için, şükür nimet karşılığıdır. Hamd yalnız Allah'a mahsustur.