ibadet etmek — عَبَدَ

«Abd» (kul), «ubûdiyyet» (kulluk), «ma'bûd» (ibadet edilen) aynı kökten. Fatiha 1/5: «iyyâke na'budu» — yalnız sana ibadet ederiz. Zariyat 51/56: «ve mâ halaktul-cinne vel-insa illâ liya'budûn». Kur'an'da mecazî veya geniş anlamda kullanım yerleri vardır. İbadet, Allah'a boyun eğmek ve O'nun emirlerine uymaktır. Yalnız Allah'a ibadet tevhidin özüdür.