Lugat
anmak — ذَكَرَ
ذَكَرَ
ذ-ك-ر
«Zikr» (anı, zikir), «zâkir» (anıcı), «mezkûr» (anılan) türevleri. Ra'd 13/28: «E lâ bi-zikrillâhi tatma'innul-qulûb». Ahzab 33/41: «Yâ eyyuhâllezîne âmenûzkurûllâhe zikran kesîrâ». Kur'an'da mecazî veya geniş anlamda kullanım yerleri vardır. Zikir, dille söylemek ve kalple hazır bulunmaktır. Kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur.
Detaylar
- Kök
- ذ-ك-ر
- Vezin
- فَعَلَ
- Anlam
- anmak
- İnceleme
- mecaz kullanım
- Ayet
- Bakara 2/255