ERKEN FIKHÎ KABUL
İmam Mâlik, taharet şartını açıkça benimser.
أَنْ لَا يَمَسَّ الْقُرْآنَ إِلَّا طَاهِرٌ
İBADET / TAHARET / 001
İCMÂ MI? · İDDİA KONTROL ODASI
01 İDDİA
Önce iddiayı sabitle.
Kapsam iddiası
“Bütün”Hangi dönemlerin ve hangi müctehidlerin araştırıldığını sormadan bütünlük kurulamaz.KAYNAKTAKİ SINIRLI LAFIZ
“Fetvanın etrafında döndüğü şehir fakihleri ve onların talebeleri birleşmiştir.” — İbn Abdülberr, el-İstiẕkâr
DOSYANIN KESİN KAPSAMI
Yalnız küçük hades, fiziksel Mushaf ve doğrudan temas. Sayfa kişisel fetva değil, “icmâ” etiketinin kapsam incelemesidir.
02 ÖNCE KELİMEYİ SABİTLE
İcmâ
Bir görüşün çok yaygın olması≠hakkında icmâ bulunması
03 İLK KAYDI BUL
ERKEN FIKHÎ KABUL
أَنْ لَا يَمَسَّ الْقُرْآنَ إِلَّا طَاهِرٌ
Erken hüküm kaydı, tek başına icmâ nakli değildir.
BU DOSYADAKİ İLK AÇIK İCMÂ DELİLLENDİRMESİ
Aynı bölümde sonraki muhalifleri de isimleriyle kaydeder.
İcmâ nakli ne kadar erken — ve tam olarak kimi kapsıyor?
04 ZAMAN İÇİNDE GÖRÜŞLER
Çizgi önce bütünlük varsayar. Kayıtlar geldikçe yalnız taşıyabildiği kadarını korur.
Bu dönem için sayfada kullanılan kaynaklarda açık bir kayıt gösterilemiyorsa alan boş kalır. Boşluk, ittifak değildir.
05 KARŞI SESİ ARA
ARAŞTIRMA SORUSUNU TERSİNE ÇEVİR
Kim katılıyor?Bilinen bir muhalif var mı?AÇIK MUHALEFET
KLASİK NAKİL
NİSPET DEĞERLENDİRMESİ GEREKLİ
06 DAĞILIM
Hanefî
Doğrudan temas için taharet şartı.Mâlikî
Doğrudan temas için taharet şartı.Şâfiî
Doğrudan temas için taharet şartı.Hanbelî
Doğrudan temas için taharet şartı.Zâhirî
İbn Hazm’da taharet şart değildir.Hammâd / Hakem
Sonraki eserlerde cevaz nispeti; ayrıntı ve doğrudan metin eksik.Taranmayan kişi ve dönemler
Bilinmeyen alan, muvafakat olarak sayılmaz.Bant genişlikleri kişi sayısı veya yüzde değildir; veri durumlarını ve görüş ailelerini ayırır. Bu sayfa baş sayımı yapmaz.
07 NAKLİ TART
NAKİL DERİNLİĞİ erken kayıtsonraki sınıflandırma
SELEFÎ / ATHARÎ MERCEK
el-Muğnî’de hükmü açıklar; Mâlik, Şâfiî ve ashâbü’r-re’y çizgisini de aynı yönde aktarır.
“Onlara muhalif bilmiyoruz; Dâvûd hariç” diyerek geniş kabulün içinde isimli muhalefeti görünür bırakır.
Mecmûʿu’l-fetâvâ’da kapsamı açıkça “dört imamın mezhebi” diye kurar; hükmü belirsiz bir bütünlük lafzıyla bırakmaz.
Belgenin kabul görmesini ve sahabe uygulamasını birlikte zikrederek mezhep tercihinin naklî dayanağını gösterir.
Amr b. Hazm belgesini birbirini güçlendiren yollarla iyi kabul eder; doğrudan temas için küçük ve büyük hadesten tahareti şart görür.
Hadisteki kelimeyi yalnız “Müslüman” anlamıyla sınırlamaz; Kur’an ve sünnet kullanımında hadesten taharet anlamını tercih eder.
Vâkıa 56:79’u levh-i mahfuz ve melekler bağlamında okur; “tâhir” lafzını Müslüman olarak yorumlar ve haramlık hükmü için delili yeterli bulmaz.
Abdestli olmayı Mushaf’ın tazimi bakımından daha üstün görür; fakat fazileti haramlık hükmüne dönüştürmez.
Modern derleme, dört mezhebin ortak hükmünü kaynaklarıyla tek bir karşılaştırmalı kayıt içinde sunar.
İbn Kudâme’nin naklini aktararak çoğunluk çizgisi kadar muhalif kaydın da görünür kalmasını sağlar.
Köklü Atharî çizgi ve çağdaş çoğunluk taharet şartını savunur. Elbânî ise zorunluluk delilini yeterli görmez. Aynı yöntem çevresi, otomatik ittifak değildir.
Erken olmak otomatik olarak doğru olmak değildir. Burada ölçülen şey, hükmün değil naklin derinliğidir.
08 HÜKÜM
İDDİA KONTROL SONUCU
Kapsam: Küçük hades hâlinde fiziksel Mushaf’a doğrudan temas
Abdestsiz kişinin Mushaf’a doğrudan dokunmaması dört Sünnî fıkıh mezhebinde ve geniş klasik literatürde yerleşik görüştür. Ancak açık ve isimli muhalefet bulunduğu için sınırsız “bütün âlimler” iddiası bu dosyada sabit değildir.
Bu sonuç bir fetva veya hükmün doğruluk puanı değildir; yalnız kullanılan “icmâ” etiketinin kaynak ve kapsam denetimidir.
SONUCUN TAŞIDIĞI YÜK
SONUCUN TAŞIMADIĞI YÜK
YÖNTEM / TEKRAR KULLANILABİLİR
İTTİFAK ARŞİVİ
Abdestsiz kişinin Mushaf’a doğrudan dokunmaması dört Sünnî fıkıh mezhebinde ve geniş klasik literatürde yerleşik görüştür. Ancak açık ve isimli muhalefet bulunduğu için sınırsız “bütün âlimler” iddiası bu dosyada sabit değildir.
CUMHUR GÖRÜŞÜSORU
KAYDIN GÖSTERDİĞİ
İbn Hazm, İbn Rüşd, İbn Kudâme ve İbn Teymiyye; Kâbe’yi doğrudan görebilen kişinin aynına yönelmesi konusunda ihtilaf bilmediklerini aktarır.TEK KAYITLA DOĞRULAMA
Tek kayıt içinde dört ayrı klasik icmâ / ihtilafsızlık naklini ve hemen ardından kapsam dışındaki uzaklık ayrımını birlikte verir.SORU
KAYDIN GÖSTERDİĞİ
Kaynak 11, 13, 20, 23, 36 ve 39 rekât uygulama ve tercihlerini kaydeder. İbn Teymiyye, sayı ile kıraat uzunluğu arasındaki dengeyi vurgulayarak farklı uygulamaların güzel olduğunu söyler.TEK KAYITLA DOĞRULAMA
Cumhurun yirmi rekât tercihini, başka sayıları ve İbn Teymiyye’nin sayı sınırlamayan değerlendirmesini aynı karşılaştırmalı sayfada gösterir.SORU
KAYDIN GÖSTERDİĞİ
Hanefî, Mâlikî ve Hanbelî çizgilerle Şâfiî mezhebinin eski görüşü cehri namazda yükümlülüğü kaldırırken başka bir çizgi Fâtiha’yı her rekâtta gerekli görür. İbn Teymiyye üç ayrı görüş bulunduğunu açıkça kaydeder.TEK KAYITLA DOĞRULAMA
Mezhep dağılımını, “çoğu selef” naklini ve İbn Teymiyye’nin üç görüş tasnifini kaynaklarıyla birlikte verir.SORU
KAYDIN GÖSTERDİĞİ
Kaynak, besmeleyi gizli okumayı tercih eden çizginin yanında açıktan okuyan sahabe ve bölgesel uygulamaları da kaydeder. İbn Teymiyye iki uygulamanın da nakledildiğini belirtir.TEK KAYITLA DOĞRULAMA
Sahabe nakilleri, şehir uygulamaları ve mezhep tercihlerini aynı başlıkta karşılaştırır; tek uygulamayı evrensel icmâ gibi sunmaz.SORU
KAYDIN GÖSTERDİĞİ
Klasik tasniflerde sünnet-i müekkede, farz-ı kifâye, farz-ı ayn ve namazın sıhhat şartı olmak üzere farklı dereceler bulunur. İbn Teymiyye şart görüşünü, İbn Useymîn ise vacip fakat sıhhat şartı olmayan görüşü tercih eder.TEK KAYITLA DOĞRULAMA
Hükmün yalnız “önemli” olup olmadığını değil, fıkhî derecesi ve namazın geçerliliğine etkisi üzerindeki ayrımı da görünür kılar.SORU
KAYDIN GÖSTERDİĞİ
Dört mezhep ve çoğunluk üç talâkın üç sonuç doğuracağını söyler. Aynı kaynak Atâ, Tâvûs, Saîd b. Cübeyr ve başka erken isimlerin tek sayma görüşünü; ayrıca İbn Teymiyye’nin tercihini kaydeder.TEK KAYITLA DOĞRULAMA
Dört mezhep ortaklığını, çoğunluk dilini ve isimli muhalifleri tek karşılaştırmalı kayıtta birlikte gösterir; kişisel boşanma fetvası değildir.TAM KAYNAK DÖKÜMÜ