عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَمْرٍو الْأَسْلَمِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَجِدُ بِي قُوَّةً عَلَى الصِّيَامِ فِي السَّفَرِ، فَهَلْ عَلَيَّ جُنَاحٌ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هِيَ رُخْصَةٌ مِنَ اللَّهِ، فَمَنْ أَخَذَ بِهَا فَحَسَنٌ، وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَصُومَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ»
Hamza b. Amr el-Eslemî'den (r.a) rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Ey Allah'ın Resulü! Kendimde yolculukta oruç tutmaya güç buluyorum (hiç zorlanmıyorum), bunda bana bir günah var mıdır? Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: Bu, Allah'tan bir ruhsattır. Kim onu alırsa (tutmazsa) güzel yapmış olur; kim de oruç tutmayı severse ona bir günah yoktur.
Sahîh-i Müslim, Sıyâm 107-108 (Hadis no. 1121)SAHÎHAYN