Edebiyat

İmam Şâfiî · Sâlihleri sevmek

11 / 26

şiir

أُحِبُّ الصَّالِحِينَ وَلَسْتُ مِنْهُمْ لَعَلِّي أَنْ أَنَالَ بِهِمْ شَفَاعَهْ وَأَكْرَهُ مَنْ تِجَارَتُهُ الْمَعَاصِي وَإِنْ كُنَّا سَوَاءً فِي الْبِضَاعَهْ

Türkçe mealSâlihleri severim, onlardan değilim; belki onlar vesilesiyle şefaate ererim. Ticareti günah olanı kerih görürüm — meta konusunda eşit olsak bile.

İmam eş-Şâfiî (geleneksel atıf)

İmam Şâfiî’ye (ö. 204/820) nisbetle yaygın ezberlenen bir kıtadır. Divan nüshalarında yer alır; bazı araştırmacılar nisbeti geleneksel/meşhur atıf olarak nitelendirir. Mana, ehl-i sünnet ahlakıyla uyumludur: sâlihlerle muhabbet umulur, günah pazarı kerih görülür. Atıf ihtiyatıyla okuyunuz.

Kaside Detayları

Şair: İmam Muhammed b. İdrîs eş-Şâfiî
Eser: Dîvân (geleneksel nisbet)
Tema: Sohbet ve şefaat umudu
Türkçe: Sâlihleri severim, onlardan değilim; belki onlar vesilesiyle şefaate ererim. Ticareti günah olanı kerih görürüm — meta konusunda eşit olsak bile.
Tahlil: Sâlihlerle muhabbet; günahkâr ticareti kerih görme.
Not: Nisbet gelenekseldir; mana meşhur divan rivayetleriyle aktarılır.