Edebiyat
İmam Şâfiî · Sâlihleri sevmek
أُحِبُّ الصَّالِحِينَ وَلَسْتُ مِنْهُمْ لَعَلِّي أَنْ أَنَالَ بِهِمْ شَفَاعَهْ وَأَكْرَهُ مَنْ تِجَارَتُهُ الْمَعَاصِي وَإِنْ كُنَّا سَوَاءً فِي الْبِضَاعَهْ
İmam eş-Şâfiî (geleneksel atıf)
İmam Şâfiî’ye (ö. 204/820) nisbetle yaygın ezberlenen bir kıtadır. Divan nüshalarında yer alır; bazı araştırmacılar nisbeti geleneksel/meşhur atıf olarak nitelendirir. Mana, ehl-i sünnet ahlakıyla uyumludur: sâlihlerle muhabbet umulur, günah pazarı kerih görülür. Atıf ihtiyatıyla okuyunuz.
Detaylar
- Şair
- İmam Muhammed b. İdrîs eş-Şâfiî
- Eser
- Dîvân (geleneksel nisbet)
- Tema
- Sohbet ve şefaat umudu
- Türkçe
- Sâlihleri severim, onlardan değilim; belki onlar vesilesiyle şefaate ererim. Ticareti günah olanı kerih görürüm — meta konusunda eşit olsak bile.
- Tahlil
- Sâlihlerle muhabbet; günahkâr ticareti kerih görme.
- Not
- Nisbet gelenekseldir; mana meşhur divan rivayetleriyle aktarılır.