091 / 1001280 H. · 1863 M.Bağdat / Akkâyaşıyor
Ayrılığın düğümü
Bâbî hareketin dağılmasından sonra Bağdat’a sürülen Mirza Hüseyin Ali, Bâb’ın müjdelediği kişinin kendisi olduğunu açıkladı ve «Bahâullah» adını aldı. Topluluk onun etrafında yeniden toplandı ve Osmanlı idaresi tarafından Akkâ’ya sürüldü. Burada yazdığı metinler yeni dinin temel kitapları sayıldı; hareket sonraki yüzyılda birçok ülkeye yayıldı.
Temel iddiaları
- Vahiy tarihi süreklidir; her çağda yeni bir tecelli gelir.
- Kurucusu, beklenen tecellînin kendisidir.
- Bütün dinler tek bir hakikatin dönemsel biçimleridir.
- İnsanlığın birliği ve evrensel bir dil, dinin gayesidir.
Ehl-i sünnetin cevabı
Vahyin sürekliliği iddiası, nübüvvetin Muhammed ﷺ ile sona erdiğini bildiren âyetle doğrudan çelişir; bu sebeple bu hareket İslâm’ın bir kolu değil, ayrı bir din olarak değerlendirilir. Mensuplarına karşı adalet ve iyilikle davranmak ise Kur’an’ın emrettiği ölçüdür; inancın reddi ile insana yapılan muamele birbirinden ayrı tutulur.
Akıbet
Bugün birçok ülkede topluluklar hâlinde varlığını sürdürmekte ve kendisini müstakil bir din olarak tanıtmaktadır.
Künye
- Dönem
- 1280 H. · 1863 M.
- Aile
- Geç dönem
- Kol
- Bâbîlik · Bahâîlik
- Kilit şahsiyet
- Mirza Hüseyin Ali Nûrî (vefat 1309 H.)
- Bölge
- Bağdat / Akkâ
- Durum
- yaşıyor
Sözlükçe
- hâtemü’n-nebiyyîn
- Peygamberlerin sonuncusu. Muhammed ﷺ ile nübüvvetin sona ermesi, ümmetin icmâ ettiği esastır.