İbn Kesîr
«İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn» — musibet gelince söylenir; kul, Allah'a ait olduğunu ve O'na döneceğini hatırlar.
Tefsir
Bakara 2:156
الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ
Onlar ki, başlarına bir musibet gelince Biz Allah'a aidiz, O'na döneceğiz derler.
Özet: sabır
«İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn» — musibet gelince söylenir; kul, Allah'a ait olduğunu ve O'na döneceğini hatırlar.
Sahabe, musibette bu sözü söyler; sabrın alametidir.
Rivayet edilir ki bu ifadeyi ilk söyleyen Âdem (a.s.)'dır; musibet anında bu sözle sükûnet bulmak, peygamberlerin sünnetidir.
Bu söz, kaderi inkâr etmeden sabretmenin ifadesidir.
Allah'a aidiz; O'na döneceğiz — musibetin ilacı.
Peygamber (s.a.v.) bu duayı söyleyene Allah'ın musibetini hayırla değiştireceğini müjdelemiştir (hadis); söz sadece dilde kalmamalı, kalpte de tasdik edilmelidir.
Ayetin öncesindeki «musibete uğrayanlar» ifadesi mal, can, evlat kaybı gibi her türlü belayı kapsar; bu kelime umum ifade eder.
«İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn» — musibet gelince söylenir; kul, Allah'a ait olduğunu ve O'na döneceğini hatırlar.