İbn Kesîr
«Allah hiçbir kimseyi gücünün yetmediği şeyle yükümlü tutmaz» — rahmet ayetidir. Unutulan veya mecburen yapılamayan şeylerden dolayı günah yazılmaz; ancak kasıtlı terk ayrıdır.
Tefsir
Bakara 2:286
Bakara 2:286
لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا
Allah hiçbir kimseyi gücünün yetmediği şeyle yükümlü tutmaz.
Özet: rahmet
Taberî
Bu ayet, Hz. Peygamber'e (s.a.v.) vahyedilen son ayetlerdendir. Sahabe, ağır yükümlülüklerden sonra bu kolaylığı sevinçle karşıladı.
Kurtubî
Sûrenin bu son ayetleri, önceki ümmetlere yüklenen ağır teklifleri (hataen öldürmede kısas, günahı işleyenin elini kesme gibi rivayet edilen şeyleri) bu ümmetten kaldırdığını bildirir.
Süyûtî
Rivayet olunur ki bu ayetler nazil olduğunda sahabe «âmin» dedi; Cebrail'in (a.s.) bu duaları Peygamber'e (s.a.v.) öğrettiği nakledilir.
İbn Atiyye
«Lâ tuhammilnâ» duası, kulun kendi zaafını bilerek Rabbinden hafiflik istemesidir; bu, tevazu ve acziyet itirafının en güzel örneğidir.
Sa'dî
Allah kuluna taşıyamayacağı yükü vermez. Unutma, hata ve mecburiyet affedilir; kul ancak gücü yettiğince sorumludur.
İbn Uthaymin
Farz ibadetlerde güç yetmediğinde ruhsat devreye girer: hasta namaz kılamaz, oruç tutamaz; yolcu kasreder. Bu ayet, şeriatın kolaylık dini olduğunu gösterir.
İbn Kesîr — Tam metin
«Allah hiçbir kimseyi gücünün yetmediği şeyle yükümlü tutmaz» — rahmet ayetidir. Unutulan veya mecburen yapılamayan şeylerden dolayı günah yazılmaz; ancak kasıtlı terk ayrıdır.