079 / 100654 H. · 1256 M.Alamut / İrantarihe karıştı
Ayrılığın düğümü
Hülâgû’nun İran’a yürüyüşünde Alamut ve çevresindeki kaleler kuşatıldı; son imam teslim oldu ve kütüphane büyük ölçüde yakıldı. Bu, bir buçuk asırlık bağımsız yapının sonu oldu. Topluluk bundan sonra uzun bir gizlilik dönemine girdi; İran’da sûfî çevrelerin görünümü altında yaşadı ve Hint alt kıtasına doğru yayıldı.
Temel iddiaları
- İmam zinciri, siyasî güç kaybolsa da devam eder.
- Baskı dönemlerinde inancı gizlemek (takıyye) meşrudur.
- Topluluk, imamın temsilcileri eliyle yönetilir.
Ehl-i sünnetin cevabı
Askerî bir yenilgi bir inancın yanlışlığının delili olmadığı gibi doğruluğunun da delili değildir; hüküm delille verilir. Ehl-i sünnetin bu yapıya itirazı baştan beri aynıdır: dinin hükümlerini mâsum sayılan bir kişinin bildirmesine bağlamak ve zâhir hükümleri bâtına feda etmek.
Akıbet
Nizârî topluluk gizlilik dönemi sonrasında yeniden örgütlendi ve bugün Ağa Han önderliğinde birçok ülkede varlığını sürdürmektedir.
Künye
- Dönem
- 654 H. · 1256 M.
- Aile
- Bâtınîlik
- Kol
- İsmâiliyye · Nizâriyye
- Kilit şahsiyet
- Rükneddin Hurşah (vefat 655 H.)
- Bölge
- Alamut / İran
- Durum
- tarihe karıştı
Sözlükçe
- takıyye
- Zarar görme korkusuyla inancı gizleme. Kollar arasında caiz olup olmadığı tartışılmıştır.
- setr
- İmamın gizlendiği, davetin örtülü yürütüldüğü dönem.
- imâmet
- Ümmetin yönetimi ve bu yönetimin dinî meşruiyeti meselesi. Fırka ayrılıklarının en eski konusudur.