085 / 100907 H. · 1501 M.Tebriz / İranyaşıyor
Ayrılığın düğümü
Safevî hânedanı Tebriz’de yönetimi ele geçirince İmâmiyye resmî mezhep ilân edildi ve nüfusu büyük ölçüde Sünnî olan bölgede hızlı bir dönüşüm başladı. Devlet, Cebel-i Âmil ve Bahreyn’den imâmî âlimler davet ederek medreseler kurdu. Bu siyaset, İran’ın mezhep coğrafyasını kalıcı olarak değiştirdi ve Osmanlı ile uzun süreli bir gerilim doğurdu.
Temel iddiaları
- Devletin meşruiyeti, imâmî inancın korunmasına bağlıdır.
- Fakihler, gaybet döneminde dinî otoriteyi temsil eder.
- Merasimler ve ziyaret kültürü topluluğun ortak dilidir.
Ehl-i sünnetin cevabı
Bir inancın devlet gücüyle yayılması, o inancın doğruluğunun delili sayılamaz; bu ölçü her mezhep için geçerlidir. Ehl-i sünnetin bu dönemle ilgili asıl kaydı, sahâbeye alenen sövmenin resmî bir uygulama hâline getirilmiş olmasıdır: Peygamber’in ﷺ ashabını kötülemekten sakındıran uyarısı, mezhep farkı gözetmeksizin bağlayıcıdır.
Akıbet
Bu dönüşümün sonucu bugün de sürmektedir; İran nüfusunun büyük çoğunluğu İmâmî mezhep üzeredir.
Künye
- Dönem
- 907 H. · 1501 M.
- Aile
- Şia
- Kol
- İmâmiyye
- Kilit şahsiyet
- Şah İsmâil (vefat 930 H.)
- Bölge
- Tebriz / İran
- Durum
- yaşıyor