069 / 100334 H. · 945 M.Bağdat / Iraktarihe karıştı
Ayrılığın düğümü
Büveyhîler Bağdat’ta idareyi ele geçirince, o güne kadar büyük ölçüde gizli yaşayan İmâmî çevre açık bir kamusal alan buldu. Âşûrâ matemi ve Gadîr merasimi devlet eliyle serbest bırakıldı; bu, şehirde mezhepler arası gerilimi de belirgin hâle getirdi. Aynı dönemde Küleynî sonrası hadis külliyatı derlendi ve kelâm halkaları kuruldu.
Temel iddiaları
- İmâmî inanç açıkça yaşanabilir; takıyye zorunlu değildir.
- Âşûrâ ve Gadîr, topluluğun ortak alâmetleridir.
- İmamlardan gelen rivayetler müstakil bir külliyat hâlinde derlenmelidir.
Ehl-i sünnetin cevabı
Bir topluluğun inancını korkusuzca yaşaması, itiraz edilecek bir şey değildir. Ehl-i sünnetin kaydı içeriğedir: sahâbe hakkında ağır söz söylemeye dönüşen merasim dili, Kur’an’ın önceki müminler için mağfiret dilemeyi öğreten âyetiyle bağdaşmaz. Ayrılık konuşulur; şahsiyetlere sövmek ise ilmî tartışmayı bitirir.
Akıbet
Büveyhî idaresi beşinci yüzyılda son buldu; fakat bu dönemde kurulan ilmî gelenek İmâmiyye’nin kalıcı zeminini oluşturdu.
Künye
- Dönem
- 334 H. · 945 M.
- Aile
- Şia
- Kol
- İmâmiyye
- Kilit şahsiyet
- Mu‘izzüddevle el-Büveyhî (vefat 356 H.)
- Bölge
- Bağdat / Irak
- Durum
- tarihe karıştı
Sözlükçe
- takıyye
- Zarar görme korkusuyla inancı gizleme. Kollar arasında caiz olup olmadığı tartışılmıştır.