073 / 100448 H. · 1056 M.Necef / Iraktarihe karıştı
Ayrılığın düğümü
Bağdat’ta çıkan karışıklıklarda Tûsî’nin evi ve kütüphanesi yakılınca, kendisi Necef’e göç etti ve orada ders halkasını yeniden kurdu. Bu göç, bir kişinin yer değiştirmesinden ibaret kalmadı: İmâmî ilim geleneğinin ağırlık merkezi kalıcı olarak Necef’e taşındı. Tûsî’nin derlediği hadis ve fıkıh eserleri, mezhebin temel külliyatı hâline geldi.
Temel iddiaları
- İmamlardan gelen rivayetler tasnif edilip fıkha kaynak yapılmalıdır.
- Fıkıh usulü, mezhebin kendi ilkeleriyle kurulur.
- İlmî merkez, siyasî merkezden bağımsız olabilmelidir.
Ehl-i sünnetin cevabı
İlmin siyasetten bağımsız bir merkezde sürdürülmesi, her mezhep için değerli bir tecrübedir. Ehl-i sünnetin ayrıldığı zemin, bu külliyatın rivayet kaynağıdır: dinin ana malzemesini yalnız belli bir aile üzerinden gelen nakillere bağlamak, sahâbe neslinin geniş şahitliğini dışarıda bırakır.
Akıbet
Necef halkası günümüze kadar sürdü ve İmâmiyye’nin en köklü ilim merkezi olmaya devam etti.
Künye
- Dönem
- 448 H. · 1056 M.
- Aile
- Şia
- Kol
- İmâmiyye
- Kilit şahsiyet
- Ebû Ca‘fer et-Tûsî (vefat 460 H.)
- Bölge
- Necef / Irak
- Durum
- tarihe karıştı